این چند روز هر چه خواستم در مورد شخصیت حضرت آیت الله منتظری بنویسم؛ نتوانستم.

در مورد ایشان حرف های ضد و نقیض بسیار گفته اند و بسیار شنیده ایم. ولی مهمترین نکته ای که من از شخصیت ایشان برداشت کردم روحیه انتقاد و صراحت لهجه و بیان کلمه حق بدون در نظر گرفتن هیچ موقعیت و مقامی بوده. هم او بود که حاضر نشد بالاترین مقام در نظام سیاسی حال حاضر ایران را با سکوت در برابر اعمالی که به نظرش ناحق بود عوض کند. براستی چند نفر در اطراف خود می بینید که این روحیه را داشته باشند؟! بنا به گفته افرادی که با ایشان ملاقات نزدیک داشته اند تمام دغدغه ایشان بعد از حوادث پس از انتخابات، دین مردم بوده است و اینکه دین مردم با این اعمال از سوی نظام اسلامی دچار تزلزل نشود که بنا به آنچه من امروز می بینم متاسفانه باید گفت کاری که هیچ دشمنی نمی توانست با اعتقاد مردم بکند امروز اندک اندک در حال رخ دادن است. در قرآن می خوانیم که ساعت مرگ انسانها در نزد خدا مشخص و معین است. حضرت آیت الله منتظری  نیز در روزهای خوبی از میان ما رفتند. در روزهایی که مصادف است با شهادت یکی از شجاع ترین انسانهای تاریخ که حاضر نشد مبارزه با ظالم را هرچند که به نام اسلام باشد با امان نامه و مال و منال دنیا عوض کند. امیدوارم خداوند حضرت آیت الله منتظری را به دیدار مولا و سرورش حضرت حسین بن علی (ع) نائل نماید. الهی امین