گریه یا خنده ؟!؟
دیروز اخوی رئیس دولت ما بعد نهم در همایش پدافند غیر عامل
که در دانشگاه علم و صنعت سخنانی فرمودند که براستی جای تأمل بسیار دارد. اینجانب
زمانی که داشتم این خبر را از سایت آینده نیوز می خواندم ابتدا گمان بردم که این
یک مطلب طنز است نه یک خبر واقعی ولی بعد از کمی کنکاش متوجه شدم که نخیر اینها
همش واقعی است.و بعد از آن نمی دانستم که باید خندی
د یا گریست. اصل خبر را می
توانید از اینجا بخوانید. من قسمتی از آن را انتخاب کردم:
باید دقت بیشتری داشته باشیم. دشمن اینترنت را
با هدف مشخص آورده و وارد كرده، اما با اینترنت هم نمیتواند این ساختار را بشكند.
فناوریها به سرعت در حال پیشرفت هستند به طوری
كه اگر قطعهای در گذشته در یك دقیقه ساخته میشد، هم اكنون در یك ثانیه ساخته میشود
و هم اكنون به دنبال این هستند كه مسافتها را بشود در كوتاهترین زمان طی كرد و
این مسائل وحشتناك و تهدید است
.
دشمن در مواد غذایی و در همه چیز ما دخالت میكند.
برای مواد غذایی «ایزو» گذاشتهاند و آنان به ما میگویند كه چه چیز استاندارد است و در ورزش
هم همین طور فیفا تعیین میكند و هماكنون همه چیز را دشمن صادر میكند.
بعید می دانم که شما بتوانید تصور کنید که یک مقام دولتی در
یک مکان علمی در مقابل دیدگان اهالی علم چنین سخنانی را رانده باشد !!! براستی ما
قرار است به کجا برویم که داشتن استانداردهای جهانی برای تأسیسات کارخانجات ما
(مثلاً داشتن فاضلاب استاندارد برای کارخانه) برای ما تهدید شده است ؟! (لحظه
ای تأمل کنید که این حرفها در قرن بیست و یکم و در سال 2010 زده می شود.) اینترنت
که یک اختراع حیرت انگیز است را دشمن خود فرض می کنیم. و اینکه قواعد و قوانین
فدراسیونهای بین المللی را دخالت می دانیم.
چرا اینترنت برای ایشان یک خطر محسوب می شود؟! شاید جوابش
این باشد که : چون در اینترنت جریان اطلاعات باز است. سانسور را نمی توان حاکم کرد
و می شود پی برد که در آن طرف دنیا چه ساختارهایی بر مردم حکمرانی می کند. فرصت
گفتمان و تبادل نظر برای همه به صورت یکسان وجود دارد و هر کس می تواند نظر خودش
را ابراز کند بدون اینکه جا را برای کس دیگری تنگ کرده باشد. من که پس از خواندن
این خبر نه خندیدم و نه گریستم . فقط یک کار کردم ........... تأسف خوردم، تأسف
.....
تبلیغات