وقتی دیشب مستند "پژواک روزگار" را دیدم و استاد شجریان خود را صدای "خس و خاشاک" خواند؛ بی اختیار اشک در چشمانم حلقه زد و افتخار کردم که نماینده ای اینچنین قابل صدای مرا فریاد می زند و خدا را شکر کردم که در زمانی نفس می کشم که اینچنین هنرمند قابلی هم از نعمت حیات برخوردار است. استاد شجریان اگر تنها در فرهنگ و هنر ایران زمین ماندگار شده بود امروز در تاریخ ایران زمین ماندگار شد. هنرمندی که هم عاشقانه ترین، عارفانه ترین، غمناک ترین و طرب انگیز ترین لحظه هایم با صدای ماندگارش خاطره انگیز شده است. هنرمندی که در زمانی که می بیند هموطن ایرانی با دیگر هموطنش کاری می کند که تنها از بیگانگان ممکن است؛ دست به کار می شود و رسالت هنری اش را انجام می دهد و وجدان غفلت زدگان را نهیب می زند که :

استاد شجریان جاودان تاریخ شد، تا زمانی که ایران است نام استاد نیز بر تارک تاریخ و فرهنگ و هنر این مرز و بوم می درخشد.