تبلیغات 
پنجشنبه 1 اردیبهشت 1390
برای سعدی
اول
اردیبهشت روز سعدی است. ارادت خاصی به او دارم. نه از آن رو که شاعر
برجسته ای است و بوستان و گلستان دارد. از آن رو که مردی است که تعصب در
دیدگاهش هیچ راهی ندارد و بیشتر واقع گرا ست تا ایده آل گرا. به آن خاطر
که درسهایی که از زندگی آموخته با زبانی خودمانی برای نسلهای بعد خودش
گذاشته. و نوشته هایش بوی کهنگی به خود نمی گیرند.
از همه غزلیات سعدی یک بیت است که همیشه به من انرژی می دهد.
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل که گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم